Should a Bitcoiner Vote to Amend the Constitution?
บิตคอยน์เนอร์ ควรโหวตแก้รัฐธรรมนูญไหม……….
เวลาเราพูดเรื่องแก้รัฐธรรมนูญ ส่วนใหญ่ก็จะวนอยู่แถวๆ เรื่องกติกาการแข่งขันทางการเมืองที่อยากให้แฟร์ขึ้น เรื่องกลไกตรวจสอบอำนาจที่อยากให้โปร่งใส หรือการทลายกำแพงกติกาที่จงใจเขียนมาเพื่อกันท่าไม่ให้ใครมาแตะต้องมันได้ รวมถึงบทบาทของท้องถิ่นที่อยากให้เกิดการตัดสินใจเรื่องใกล้ตัวได้มากขึ้น
โพสนี้เบาๆ ครับ มาเล่นเกมตอบคำถามกัน กับคำถามง่ายๆ คิดว่าเพื่อนๆ น่าจะตอบกันได้สบายๆ
ข้อ 1 #ความยินยอมของเรามาจากไหน หนังสือ No Treason ของ Lysander Spooner เหมือนมีคำถามหนึ่งที่ผมโคตรชอบเลย ประมาณว่า ถ้าจะเรียกกติกาของรัฐว่าเป็นสัญญาหรือข้อตกลงกันจริงๆ เนี่ย คุณเคยมีโอกาสได้เลือกกติกานี้จริงๆ ไหม หรือแค่ลืมตาเกิดมามันก็ถูกโดนยัดใส่มือเราไว้แล้ว
แล้วการปฏิเสธล่ะ มันเคยทำได้จริงๆ หรือเปล่า หรือต่อให้บอกว่าเราไม่เอาได้ไหม ก็ยังโดนบังคับว่าต้องแบบนั้นแบบนี้เหมือนเดิม
แล้วถ้าวันหนึ่งคุณต้องการไม่ยอมขึ้นมาจริงๆ คุณเดินออกไปจากกติกานี้ได้จริงๆ ใช่ไหม หรือแค่พูดก็โดนปรับ โดนจับ หรือโดนปิดช่องทางทำกินจนไปไหนไม่ได้
หรือเอาเข้าจริงการที่คุณยังทนอยู่ภายใต้กติกานี้ มันคือความยินยอมจากใจจริงๆ หรือแค่เพราะคุณหนีไปไหนไม่ได้เพราะมันไม่มีทางออกกันแน่
เวลาที่มีคนมาบอกว่า “ในเมื่อคุณยังอยู่ในประเทศนี้ คุณก็ต้องยอมรับกฎสิ” อะแบบนี้มันไม่ต่างอะไรกับการบอกว่า “ตราบใดที่คุณยังหายใจอยู่บนแผ่นดินนี้ คุณก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธทุกอย่างที่เขายัดเยียดให้” เฮ้ย ถ้าตรรกะนี้เป็นจริง แปลว่าแค่การมีชีวิตอยู่ ก็คือการเซ็นสัญญายอมเป็นทาสโดยอัตโนมัติงั้นเหรอ
หรือ Spooner กำลังถามเราว่าการที่คุณเดินเข้าคูหาไปโหวต มันคือการให้ความยินยอมจริงๆ หรือเปล่า หรือจริงๆ แล้วมันคือการป้องกันตัว (Self-defense) เพราะเราแค่พยายามไม่ให้ตัวเองซวยไปมากกว่านี้ ในเกมที่หนีไม่ได้ เพื่อนๆ คิดว่าไงครับ…
2 #การโหวตแก้รัฐธรรมนูญคือการสนับสนุนรัฐหรือเปล่า เวลาที่คุณเดินเข้าคูหา คุณกำลัง “ปั๊มตรารับรอง” ให้ระบบนี้ไปโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่า ผมไม่ได้หมายความว่าคุณเห็นชอบกับเขานะ แต่หมายถึงในแง่ที่รัฐจะเอาตัวเลขคนที่มาโหวตอะ แล้วไปเคลมว่า “เห็นไหม ระบบนี้ชอบธรรมแล้ว เพราะประชาชนออกมามีส่วนร่วมกันล้นหลาม มืดฟ้ามัวดิน”
คุณโอเคจริงๆ ใช่ไหม ที่ชื่อของคุณ จะกลายเป็นหนึ่งในสถิติทางตัวเลข ที่เขาเอาไปใช้รับรองอำนาจตัวเอง แต่แล้วถ้ามองอีกมุมละ ถ้าคุณไม่ไปโหวต คุณกำลังไม่ให้ความชอบธรรมกับเขาได้จริงไหม หรือสุดท้ายระบบมันก็เดินหน้าต่อได้อยู่ดี แค่เดินไปโดยไม่มีคุณอยู่ในสมการ ถ้างั้นการโหวตของคุณมันคือการสนับสนุน หรือจริงๆ แล้วมันเป็นแค่การขอเอามือแทรกข้าไปช่วยหมุนพวงมาลัยรถนิดหน่อย เพื่อไม่ให้รถคันเดิมมันวิ่งพุ่งชนกำแพงแรงเกินไป แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงนี้ครับ เพราะต่อให้คุณหมุนพวงมาลัยให้รถเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาได้ตามใจ แต่มันเคยแตะไปถึงเบรกหรือคุมเครื่องยนต์ของรัฐได้บ้างไหม
ผมหมายถึงอำนาจในการพิมพ์เงิน อำนาจในการเก็บภาษี หรืออำนาจในการสั่งการชีวิตคุณ มันยังคงมีอยู่ครบเหมือนเดิมหรือเปล่า หรือสุดท้ายแล้ว การเข้าคูหา มันแค่ทำให้คุณรู้สึกดีไปเอง ว่าอย่างน้อยก็ได้จับอะไรสักอย่างในรถคันนี้ ทั้งที่คนคุมทิศทางจริงๆ ไม่เคยเป็นคุณเลยตั้งแต่แรก
ขออภัย ปูบริบทยาวไปหน่อย ถถถถ คำถามคือ ตกลงคุณกำลังโหวตเพื่อเสรีภาพหรือแค่โหวตเพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายใจขึ้น ในกรงขังที่ดูดีกว่าเดิม
3 #ใครเป็นคนขีดเส้นเพื่อบอกว่าสิ่งที่รัฐทำเกินขอบเขตหรือยัง ต่อให้เขียนเพดานจำกัดอำนาจไว้สวยหรูแค่ไหน อะผมถามแบบบ้านๆ เลยว่าใครเป็นคนตีความว่ารัฐทำอะไรได้แค่ไหน ใครเป็นคนบังคับใช้กฎหมายตอนที่รัฐอยากได้อำนาจเพิ่ม ใครเป็นคนตัดสินคดีตอนที่ประชาชนบอกว่าตัวเองโดนล้ำเส้น
ถ้าคำตอบคือคนของรัฐทั้งหมด และคนพวกนั้นยังโยงกลับไปหาเครือข่ายอำนาจชุดเดิม คุณหวังจะให้เพดานที่เขียนไว้ในกระดาษมันศักดิ์สิทธิ์ได้นานแค่ไหน ในเมื่อสุดท้ายมันก็เป็นแค่เพดานที่พร้อมจะถูกยกให้สูงขึ้นได้ทุกครั้ง เพียงแค่เขาอ้างคำว่าจำเป็นหรือเหตุวิกฤติขึ้นมา
คำถามคือ คุณยังเชื่อจริงๆ ใช่ไหมว่ากติกาที่กรรมการกับหัวหน้าทีมคู่แข่งเป็นพวกเดียวกันมันจะให้ความยุติธรรมกับคุณได้จริงๆ
4 #กฎหมายมีหน้าที่ปกป้องชีวิตเสรีภาพและทรัพย์สิน แต่เวลามีกฎหมายใหม่ออกมาแต่ละครั้ง ลองถามตัวเองดูนะว่าคุณเคยมีส่วนตัดสินใจเรื่องต้นทุนที่จะตามมาได้ไหม หรือสุดท้ายคุณเป็นแค่คนที่ต้องตามเช็ดตามล้างหนี้ที่ตัวเองไม่ได้ก่ออยู่ตลอด ลองนึกภาพง่ายๆ อย่างนโยบายประชานิยมแจกเงินหรือโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่รัฐกู้เงินมหาศาลมาใช้
คนออกนโยบายได้หน้าตอนแจก แต่คนจ่ายจริงๆ คือคุณและลูกหลาน เพราะรัฐไม่มีเงินเป็นของตัวเอง เงินที่เขาเอามาใช้ล่วงหน้ามันคือภาษีในอนาคตของคุณ หรือถ้าเขาไม่เก็บภาษีเพิ่ม เขาก็สั่งพิมพ์เงินออกมาจนเงินในมือคุณด้อยค่าลง ซื้อของแพงขึ้น นั่นแหละครับคือวิธีที่รัฐบังคับให้คุณจ่ายโดยที่คุณไม่เคยเซ็นอนุญาตเลยสักคำ
แล้วถ้าคนออกกฎหมายออกนโยบายไม่ต้องควักกระเป๋าตัวเองจ่ายแม้แต่บาทเดียว แต่เป็นคุณที่ต้องแบกรับทุกอย่าง ผ่านภาษี ผ่านค่าครองชีพที่สูงขึ้น หรือเงินในมือที่ด้อยค่าลงเรื่อยๆ แบบนี้กฎหมายมันกำลังปกป้องทรัพย์สินของคุณอยู่ไหท เราควรเรียกสิ่งนี้ว่าการปกครองที่ชอบธรรมได้ไหม หรือจริงๆ มันคือการล้วงกระเป๋าขโมยเงินประชาชนที่ถูกทำให้มองดูว่ามันทำได้และถูกต้องตามกฎหมาย
คำถามคือ คุณยังเรียกสิ่งนี้ว่าการปกป้องคุ้มครองได้ลงคอไหม ในเมื่อคนที่บอกว่าจะปกป้องทรัพย์สินของคุณ คือคนๆ เดียวกับคนที่ส่งใบแจ้งหนี้มาให้คุณจ่ายอย่างไม่รู้จบไม่สิ้น
5 #ถ้ารัฐยังมีดุลยพินิจได้ตามใจแล้วเสรีภาพเราอยู่ตรงไหน ถ้ารัฐยังอ้างคำกว้างๆ อย่างเหตุจำเป็น วิกฤติต่างๆ เพื่อความมั่นคง หรือเพื่อประโยชน์สาธารณะ แล้วเขาก็ขยายอำนาจออกไปได้เรื่อยๆ ตามการตีความของตัวเอง แล้วถ้าวันนี้พูดอย่าง พรุ่งนี้ตีความอีกอย่าง ทำให้คนตัวเล็กอย่างเราคาดเดาไม่ได้เลยว่าพรุ่งนี้รัฐจะทำอะไรกับชีวิตเราบ้าง
สิ่งที่เรามีอยู่ตอนนี้มันคือ Rule of Law หรือจริงๆ แล้ว มันเป็นแค่ Rule of Men ที่เป็นการปกครองด้วยตัวบุคคล
แล้วคำว่ากติกาที่เราฝากชีวิตไว้น่ะ มันคุมอำนาจได้จริงแค่ไหน แค่เขาบอกว่ามันจำเป็นหรืออ้างคำว่าวิกฤติที่ชอบใช้ประจำขึ้นมา เพดานขอบเขตอำนาจมันก็พร้อมจะถูกยกให้สูงขึ้นได้ตลอด
คำถามคือ กฎหมายคุมรัฐได้จริงไหม หรือจริงๆ แล้วรัฐต่างหากที่ยังคุมกฎหมายอยู่
#เช็คลิสเบาๆก่อนโหวตแบบไม่หลอกตัวเองนะ 1 การแก้ครั้งนี้ทำให้รัฐใช้อำนาจได้ยากขึ้นจริงไหม หรือมันแค่เปลี่ยนคำสวยๆ มาหลอกให้คุณสบายใจ แต่กติกาข้างในยังเอื้อให้เขาสั่งซ้ายหันขวาหันได้เหมือนเดิม 2 การแก้ครั้งนี้ทำให้การใช้งบ การกู้เงิน หรือการขยายอำนาจถูกตรวจสอบได้จริงไหม หรือสุดท้ายทุกอย่างก็ยังถูกซุกไว้ใต้พรม เป็นแค่ปาหี่ที่คนจ่ายเงินอย่างคุณไม่มีสิทธิ์รู้ความจริง 3 คุณมีทางเลือกในชีวิตได้มากขึ้นจริงไหม หรือตอนจะขยับตัวทำมาหากินอะไร ก็ยังต้องก้มหัวรอคำอนุญาตจากเขาไม่จบไม่สิ้น
ถ้าคุณยังตอบคำถามพวกนี้ไม่ได้ ลองเช็กดูดีๆ ว่าคุณกำลังโหวตเพื่อ เสรีภาพ จริงๆ หรือแค่โหวตเพื่อให้ตัวเอง รู้สึกสบายใจไปวันๆ ในกรงขังที่เขาเพิ่งทาสีให้ใหม่
#คำถามสุดท้าย (จริงๆ ละ) ถ้าความยินยอมของคุณ ยังไม่เคยถูกถามจริงๆ แล้วประชามติรอบนี้ มันคือการให้ความยินยอม หรือจริงๆ แล้วมันเป็นแค่การเลือกว่าเราจะยอมถูกบังคับด้วยรูปแบบไหนแทน แล้วถ้าพรุ่งนี้รัฐยังขยายขอบเขตอำนาจได้ตามใจ เพราะเขาแค่อ้างความจำเป็นเหมือนเดิม คุณยังจะเรียกระบบนี้ว่า Rule of Law ได้เต็มปากอยู่ไหม
#รัฐธรรมนูญ #ประชามติ #เสรีภาพการเงิน #เสรีภาพการเมือง
Should a Bitcoiner Vote to Amend the Constitution?
When we talk about constitutional amendments, the conversation usually circles around making political rules “fairer,” increasing transparency, or breaking down the barriers designed to keep the elite in power. We talk about decentralizing power to local authorities so people can decide on issues close to home.
But let’s take a step back. Let’s play a game of questions—simple ones that I think you’ll find quite easy to answer.
1. Where Does Our “Consent” Actually Come From?
In Lysander Spooner’s No Treason, there’s a question I absolutely love: If we are to call the State’s rules a “contract” or an “agreement,” did you ever actually get a chance to choose those rules? Or were they just shoved into your hands the moment you opened your eyes at birth?
Can you actually reject them? If you say “No, I don’t agree,” are you still forced to comply? And if you truly withdraw your consent, can you actually walk away? Or will you be fined, arrested, or blocked from making a living until you have nowhere left to go?
Is your presence under these rules a sign of genuine heart-felt consent, or is it simply because there is no exit?
When people say, “If you live in this country, you must accept the rules,” it’s no different from saying, “As long as you breathe on this land, you have no right to refuse anything forced upon you.” If that logic holds, then simply being alive is an automatic signature on a slave contract.
Spooner asks us: Is walking into a voting booth an act of consent? Or is it merely an act of self-defense—a desperate attempt to prevent yourself from getting screwed over even worse in a game you cannot escape?
2. Is Voting an Amendment an Act of Supporting the State?
When you go to the polls, are you unknowingly “rubber-stamping” the system? I don’t mean that you agree with them. I mean that the State will take the voter turnout numbers and claim, “Look! This system is legitimate because the people participated in droves.”
Are you truly okay with your name becoming a statistic used to validate their power?
On the flip side, if you don’t vote, do you actually withhold legitimacy? Or does the system just roll on without you in the equation? So, is your vote support, or is it just an attempt to nudge the steering wheel so the car doesn’t hit the wall quite as hard?
But here is the catch: Even if you can nudge the wheel left or right, can you ever touch the brakes? Can you control the engine? I’m talking about the power to print money, the power to tax, and the power to command your life. Do those powers remain intact regardless of your vote? Or does the voting booth just make you feel better—giving you the illusion of control while you were never the one in the driver’s seat?
Are you voting for freedom, or just voting for a prettier cage?
3. Who Draws the Line on State Overreach?
No matter how beautiful the “limits on power” look on paper, ask yourself: Who interprets those limits? Who enforces the law when the State wants more power? Who judges the case when a citizen says their boundaries have been crossed?
If the answer is “people of the State,” and those people are tied to the same power network, how long can you expect a piece of paper to remain sacred? It’s a ceiling that is ready to be raised the moment they scream “necessity” or “crisis.”
Do you truly believe a game where the referee and the opposing team captain are on the same side will ever give you justice?
4. Is the Law Protecting You, or Pickpocketing You?
Laws are supposed to protect life, liberty, and property. But every time a new law or policy drops, do you have any say in the costs that follow?
Take populist handouts or massive infrastructure projects funded by debt. The politicians get the credit for “giving” money away, but you and your children are the ones who actually pay. The State has no money of its own. Everything they spend is either your future taxes or “stealth-taxed” via inflation—printing money until the cash in your hand loses its value.
If the person writing the law doesn’t have to reach into their own pocket to pay for it, but you do, is that law protecting your property? Is this “legitimate governance,” or is it just legalized pickpocketing? How can you call it “protection” when the protector is the one sending you an endless pile of bills for debts you never agreed to?
5. Rule of Law or Rule of Men?
If the State can expand its power at will by invoking broad terms like “security,” “public interest,” or “crisis,” then your life becomes unpredictable. When the rules change based on the whim or interpretation of those in power, you don’t have the Rule of Law; you have the Rule of Men.
Does the law actually restrain the State, or does the State restrain the law?
A Bitcoiner’s Pre-Vote Checklist
Before you vote, ask yourself these three things (and don’t lie to yourself):
- Does this amendment actually make it harder for the State to exercise power? Or is it just “pretty words” while the underlying mechanics still allow them to boss you around?
- Does it make spending, borrowing, and expansion truly verifiable? Or is it just another puppet show where the taxpayers are kept in the dark?
- Does it give you more actual choices in your life? Or do you still have to bow and beg for permission just to make a living?
If you can’t answer these, check again. You might be voting for a new coat of paint on a cage you’re still locked inside.
The Final Question
If your consent was never truly asked for, is this referendum an act of consent—or is it just choosing how you’d like to be coerced? If the State can still expand its power by claiming “necessity” tomorrow, can you really call this the Rule of Law?
#Constitution #Referendum #FinancialFreedom #PoliticalFreedom #Bitcoin #Libertarian #AustrianEconomics